Aneta Rygielska

Sport nauczył mnie walczyć. Życie nauczyło mnie, że siła ma wiele twarzy. Jestem żołnierzem, olimpijką i kobietą, która od 16 lat trenuje boks. To moja pasja, praca i ogromna część życia. Droga, która ukształtowała mnie jako człowieka. Jestem wicemistrzynią świata w boksie, 14-krotną mistrzynią Polski, dwukrotną wicemistrzynią Europy, młodzieżową mistrzynią świata oraz olimpijką z Paryża. Dziś stawiam sobie kolejny wielki cel i przygotowuję się do Igrzysk Olimpijskich w Los Angeles.

Przez 16 lat na ringu nauczyłam się, że sukces nie przychodzi przypadkiem. Za każdym medalem stoją tysiące godzin treningów, wyrzeczenia, dyscyplina, ból, zmęczenie, porażki, powroty i momenty, w których trzeba znaleźć w sobie siłę, żeby zrobić jeszcze jeden krok. Boks nauczył mnie walczyć o swoje marzenia i sięgać aż do gwiazd, ale przede wszystkim nauczył mnie poznawać samą siebie. Wiem, jak to jest żyć pod presją wyniku. Jak to jest być ocenianą za każdy ruch, każdą walkę, każdą decyzję. W sporcie bardzo łatwo przyzwyczaić się do tego, że ciągle trzeba być lepszą, silniejszą, szybszą i udowadniać swoją wartość.

I właśnie dlatego tak bardzo zależy mi na tworzeniu przestrzeni, w której można od tego na chwilę uciec.

Mam ogromne szczęście obracać się wokół cudownych ludzi. To oni, sport, wspólne doświadczenia, sukcesy i porażki dały mi ogromną wiedzę, którą dziś chcę przekazywać dalej. Nie tylko tę dotyczącą treningu czy przygotowania mentalnego. Chcę dzielić się przede wszystkim energią, doświadczeniem, podejściem do życia i wiarą w to, że naprawdę możemy więcej, niż nam się wydaje. A nasze marzenia nie powinny mieć granic. Jestem osobą, która lubi ludzi, lubi się śmiać, rozmawiać, poznawać nowe osoby i czerpać energię z tego, co dzieje się wokół mnie. Wierzę, że właśnie ta pozytywna energia, luz i poczucie humoru są równie ważne jak motywacja i determinacja.

Sport dał mi możliwość poznania niesamowitych osób i przeżycia rzeczy, o których kiedyś jako dziecko mogłam tylko marzyć, albo i nawet nie. Dziś chcę stworzyć coś, co pozwoli mi oddać część tej energii dalej. Tworzę projekty, które mają łączyć ludzi, inspirować, dawać przestrzeń do rozwoju, ruchu, rozmowy, dobrej zabawy i budowania relacji. Projekty skierowane przede wszystkim do kobiet, bo wierzę, że kiedy kobiety zamiast ze sobą rywalizować zaczynają się wspierać, dzieją się naprawdę wyjątkowe rzeczy. Ale przede wszystkim chcę, żeby była to przestrzeń bez presji i bez oceniania.

Poprzez ruch i energię chcę zrobić wszystko, żebyś wychodząc z jednego z moich projektów, czuła się silniejsza, bardziej pewna siebie i przede wszystkim — dobrze sama ze sobą. Bo dla mnie wojowniczka to nie kobieta, która zawsze wygrywa. To kobieta, która mimo wszystko idzie dalej i się nie poddaje. I właśnie takich kobiet chcę być częścią.